अमा+एव इत्य् अनुवर्तते । उपदंशस् तृतीयायाम् (*३,४।४७) इत्य् अतः प्रभृति यान्य् उपपदानि तानि अमा+एव अव्ययेन सह-अन्यतरस्यां समस्यन्ते, तत्पुरुषश् च समासो भवति । उभयत्र-विभाशेयम् । यद् अमा+एव तुल्यविधानम् उपपदं तस्य प्राप्ते, यथा उपदंशस् तृतीयायाम् (*३,४।४७) इति । यत् पुनर् अमा च अन्येन च तुल्यविधानं तस्य प्राप्ते, यथा अव्यये ऽयथाभिप्रेताख्याने कृञः क्त्वाणमुलौ (*३,४॥५९) इति । मूलकोपदंशं भुङ्क्ते, मूलकेन+उपदंशं भुङ्क्ते । उच्चैःकारम् आचष्टे, उच्चैः कारम् । अमा+एव इत्य् एव, पर्यप्तिवचनेष्व् अलमर्थेषु (*३,४।६६), पर्याप्तो भोक्तुम् । प्रभुर्भोक्तुम् ॥ क्त्वा च
amā+eva ity anuvartate / upadaṃśas tṛtīyāyām (*3,4.47) ity ataḥ prabhṛti yāny upapadāni tāni amā+eva avyayena saha-anyatarasyāṃ samasyante, tatpuruṣaś ca samāso bhavati / ubhayatra-vibhāśeyam / yad amā+eva tulyavidhānam upapadaṃ tasya prāpte, yathā upadaṃśas tṛtīyāyām (*3,4.47) iti / yat punar amā ca anyena ca tulyavidhānaṃ tasya prāpte, yathā avyaye 'yathābhipretākhyāne kṛñaḥ ktvāṇamulau (*3,4..59) iti / mūlakopadaṃśaṃ bhuṅkte, mūlakena+upadaṃśaṃ bhuṅkte / uccaiḥkāram ācaṣṭe, uccaiḥ kāram / amā+eva ity eva, paryaptivacaneṣv alamartheṣu (*3,4.66), paryāpto bhoktum / prabhurbhoktum // ktvā ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.