क्यच् अनुवर्तते, न काम्यच् । उपमनात् कर्मणः सुबन्ताद् आचारे ऽर्थे वा क्यच् प्रत्ययो भवति । आचार-क्रियायाः प्रत्यय-अर्थत्वात् तदपेक्षयैव उपमानस्य कर्मता । पुत्रमिव आचरति पुत्रीयति छात्रम् । प्रावारीयति कम्बलम् । अधिकरणाच् चेति वक्तव्यम् । प्रासादीयति कुट्याम् । पर्यङ्कीयति मञ्चके ॥ कर्तुः क्यङ् सलोपश् च
kyac anuvartate, na kāmyac / upamanāt karmaṇaḥ subantād ācāre 'rthe vā kyac pratyayo bhavati / ācāra-kriyāyāḥ pratyaya-arthatvāt tadapekṣayaiva upamānasya karmatā / putramiva ācarati putrīyati chātram / prāvārīyati kambalam / adhikaraṇāc ceti vaktavyam / prāsādīyati kuṭyām / paryaṅkīyati mañcake // kartuḥ kyaṅ salopaś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.