अमा-शब्दः सहार्थे वर्तते । तस्मिन्न् उपपदे वसेर् धातोः काले ऽधिकरणे ण्यत् प्रत्ययो भवति, तत्र अन्यतरस्यां वृद्ध्यभावो निपात्यते । सह वसतो ऽस्मिन् काले सूर्याचन्द्रमसौ इति अमावास्य, अमावस्या । एकदेशविकृतस्य अनन्यत्वाद् अमावास्याया वा (*४,३।३०) इत्य् अत्र अमावस्या-शब्दस्य अपि ग्रहणं भवति । अमावसोरहं ण्यतोर् निपातयाम्यवृद्धिताम् । तथैकवृत्तिता तयोः स्वरश् च मे प्रसिध्यति ॥ छन्दसि निष्टर्क्य-देवहूय-प्रणीय-उन्नीय-उच्छिष्य-मर्य-स्तर्य-ध्वर्य-खन्य-खान्य-देवयज्या-आपृच्छ्य-प्रतिषीव्य-ब्रह्मवाद्य-भाव्य-स्ताव्य-उपचाय्यपृडानि
amā-śabdaḥ sahārthe vartate / tasminn upapade vaser dhātoḥ kāle 'dhikaraṇe ṇyat pratyayo bhavati, tatra anyatarasyāṃ vṛddhyabhāvo nipātyate / saha vasato 'smin kāle sūryācandramasau iti amāvāsya, amāvasyā / ekadeśavikṛtasya ananyatvād amāvāsyāyā vā (*4,3.30) ity atra amāvasyā-śabdasya api grahaṇaṃ bhavati / amāvasorahaṃ ṇyator nipātayāmyavṛddhitām / tathaikavṛttitā tayoḥ svaraś ca me prasidhyati // chandasi niṣṭarkya-devahūya-praṇīya-unnīya-ucchiṣya-marya-starya-dhvarya-khanya-khānya-devayajyā-āpṛcchya-pratiṣīvya-brahmavādya-bhāvya-stāvya-upacāyyapṛḍāni
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.