अर्हति इति अर्हः, तद्योग्यः । अर्हे कर्तरि वाच्ये गम्यमाने वा धातोः कृत्य-तृचः प्रत्यया भवन्ति, चकाराल् लिङ् च । भवता खलु कन्या वोढव्या, वाह्या, वहनीया । भवान् खलु कन्याया वोढा । भवान् खलु कन्यां वहेत् । भवान् एतद् अर्हेत् इति । अथ कस्माद् अर्हे कृत्यतृचो विधीयन्ते, यावता सामानेन विहितत्वाद् अर्हे ऽपि भविस्यन्ति ? यो ऽयम् इह लिङ् विधीयते, तेन बाधा मा भूत् इति । वासरूपविधिश् च अनित्यः ॥ आवश्यक-आधमर्ण्ययोर् णिनिः
arhati iti arhaḥ, tadyogyaḥ / arhe kartari vācye gamyamāne vā dhātoḥ kṛtya-tṛcaḥ pratyayā bhavanti, cakārāl liṅ ca / bhavatā khalu kanyā voḍhavyā, vāhyā, vahanīyā / bhavān khalu kanyāyā voḍhā / bhavān khalu kanyāṃ vahet / bhavān etad arhet iti / atha kasmād arhe kṛtyatṛco vidhīyante, yāvatā sāmānena vihitatvād arhe 'pi bhavisyanti ? yo 'yam iha liṅ vidhīyate, tena bādhā mā bhūt iti / vāsarūpavidhiś ca anityaḥ // āvaśyaka-ādhamarṇyayor ṇiniḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.