सिज्-ग्रहणम् अनुवर्तते । सिच आकारान्ताच् च परस्य झेः जुस्-आदेशो भवति । कथम् आभ्यामानन्तर्यम् ? सिचो लुकि कृते प्रत्ययलक्षणेन सिचो ऽनन्तरः, श्रुत्या चाकारान्ताद् इति । अदुः । अधुः । अस्थुः । तकारो मुख-सुख-अर्थः । पूर्वेण+एव सिध्द्धे नियम-अर्थं वचनम्, आत एव सिज्लुगन्तात्, न अन्यस्मात् इति । अभूवन् । प्रत्ययलक्षनेन जुस् प्राप्तः प्रतिषिध्यते, तुल्यजातीयापेक्षत्वान् नियमस्य । श्रूयमाने हि सिचि भवत्य् एव, अकार्षुः, अहार्षुः ॥ लङः शाकटायनस्य+एव
sij-grahaṇam anuvartate / sica ākārāntāc ca parasya jheḥ jus-ādeśo bhavati / katham ābhyāmānantaryam ? sico luki kṛte pratyayalakṣaṇena sico 'nantaraḥ, śrutyā cākārāntād iti / aduḥ / adhuḥ / asthuḥ / takāro mukha-sukha-arthaḥ / pūrveṇa+eva sidhddhe niyama-arthaṃ vacanam, āta eva sijlugantāt, na anyasmāt iti / abhūvan / pratyayalakṣanena jus prāptaḥ pratiṣidhyate, tulyajātīyāpekṣatvān niyamasya / śrūyamāne hi sici bhavaty eva, akārṣuḥ, ahārṣuḥ // laṅaḥ śākaṭāyanasya+eva
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.