आतः इत्य् एव । आकारान्ताद् उत्तरस्य लङादेशस्य झेः जुस् आदेशो भवति शाकटायनस्य आचार्यस्य मतेन । अयुः । अवुः । अन्येषां मते - अयान् । ननु ङितः इत्य् अनुवर्तते । अत्र लङ् एव अकारान्ताद् अनन्तरो ङित् सम्भवति न अन्यः, तत् किं लङ्-ग्रहणेन ? एवं तर्थि लङ् एव यो लङ् विहितः तस्य यथा स्यात्, लङ्वद्-भावेन यस् तस्य मा भूत्, लोटो लङ्वत् (*३,४।८५) इति । यान्तु । वान्तु । सिज-भ्यस्त-विदिभ्यश् च (*३,४।१०९) इत्य् अयम् अपि झेर् जुस् लोटो न भवति । बिभ्यतु । जाग्रतु । विदन्तु । जुस्भावमात्रं हि मुख्येन लङा विशेष्यते । एव-कार उत्तर-अर्थः ॥ द्विषश् च
ātaḥ ity eva / ākārāntād uttarasya laṅādeśasya jheḥ jus ādeśo bhavati śākaṭāyanasya ācāryasya matena / ayuḥ / avuḥ / anyeṣāṃ mate - ayān / nanu ṅitaḥ ity anuvartate / atra laṅ eva akārāntād anantaro ṅit sambhavati na anyaḥ, tat kiṃ laṅ-grahaṇena ? evaṃ tarthi laṅ eva yo laṅ vihitaḥ tasya yathā syāt, laṅvad-bhāvena yas tasya mā bhūt, loṭo laṅvat (*3,4.85) iti / yāntu / vāntu / sija-bhyasta-vidibhyaś ca (*3,4.109) ity ayam api jher jus loṭo na bhavati / bibhyatu / jāgratu / vidantu / jusbhāvamātraṃ hi mukhyena laṅā viśeṣyate / eva-kāra uttara-arthaḥ // dviṣaś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.