द्वितीये लोड्विधाने समुच्चये सामान्य-वचनस्य धातोर् अनुप्रयोगः कर्तव्यः । ओदनं भुङ्क्ष्व, सक्तून् पिब, धानाः खाद इत्य् एव अयम् अभ्यवहरति । सर्वविशेष-अनुप्रयोग-निवृत्त्य्-अर्थं वचनम् । लाघवं च लौकिके शब्द-व्यवहारे न अद्रियते । भ्राष्ट्रम् अट, मठम् अट, खदूरम् अट, स्थाल्युपिधानम् अट इत्य् एव अयम् अटति इत्य् अत्र अपि कारक-भेदात् क्रियाभेदे सति सामान्य-वचनता सम्भवत्य् एव ॥ छन्दसि लुङ्-लङ्-लिटः
dvitīye loḍvidhāne samuccaye sāmānya-vacanasya dhātor anuprayogaḥ kartavyaḥ / odanaṃ bhuṅkṣva, saktūn piba, dhānāḥ khāda ity eva ayam abhyavaharati / sarvaviśeṣa-anuprayoga-nivṛtty-arthaṃ vacanam / lāghavaṃ ca laukike śabda-vyavahāre na adriyate / bhrāṣṭram aṭa, maṭham aṭa, khadūram aṭa, sthālyupidhānam aṭa ity eva ayam aṭati ity atra api kāraka-bhedāt kriyābhede sati sāmānya-vacanatā sambhavaty eva // chandasi luṅ-laṅ-liṭaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.