मनुस्यजातेः इति वर्तते । उकारान्तात् मनुस्यजाति-वाचिनः प्रातिपदिकात् स्त्रियाम् ऊङ् प्रत्ययो भवति । कुरूः । बह्मबन्धूः । वीरबन्धूः । ङकारो नोङ्धात्वोः (*६,१।१७५) इति विशेषण-अर्थः । दीर्घोच्चारणं कपो बाधन-अर्थम् । अयोपधात् इत्य् एतद् अत्र अपेक्ष्यते । अध्वर्युर् ब्राह्मणी । अप्राणिजातेश् चारज्ज्वादीनाम् इति वक्तव्यम् । अलाबूः । कर्कन्धूः । अप्राणि-ग्रहणं किम् ? कृकवाकुः । अरज्ज्वादीनाम् इति किम् ? रज्जुः । हनुः ॥ बाह्वन्तात् सञ्ज्ञायाम्
manusyajāteḥ iti vartate / ukārāntāt manusyajāti-vācinaḥ prātipadikāt striyām ūṅ pratyayo bhavati / kurūḥ / bahmabandhūḥ / vīrabandhūḥ / ṅakāro noṅdhātvoḥ (*6,1.175) iti viśeṣaṇa-arthaḥ / dīrghoccāraṇaṃ kapo bādhana-artham / ayopadhāt ity etad atra apekṣyate / adhvaryur brāhmaṇī / aprāṇijāteś cārajjvādīnām iti vaktavyam / alābūḥ / karkandhūḥ / aprāṇi-grahaṇaṃ kim ? kṛkavākuḥ / arajjvādīnām iti kim ? rajjuḥ / hanuḥ // bāhvantāt sañjñāyām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.