नगर-शब्दात् वुञ् प्रत्ययो भवति शैसिकः कुत्सने प्रावीण्ये च गम्यमाने । प्रत्ययार्थ-विशेषणं च+एतत्, कुत्सने प्रावीण्ये च जातादौ प्रत्ययार्थ इति । कुत्सनं निन्दनम् । प्रावीण्यं नैपुण्यम् । केन अयं मुषितः पन्था गात्रे पक्षमालिधूसरः । इह नगरे मनुष्येण सम्भाव्यत एतन् नागरकेण । चोरा हि नागरका भवन्ति । केन+इदं लिखितं चित्रं मनोनेत्रविकाशि यत् । इह नगरे मनुष्येण सम्भाव्यत एतन् नागरकेण । प्रवीणा हि नागरका भवन्ति । कुत्सनप्रावीण्ययोः इति किम् ? नागरा ब्राह्मणाः । कत्र्यादिषु तु सञ्ज्ञाशब्देन साहचर्यात् सञ्ज्ञानागरं पठ्यते, तस्मिन् नागरेयकम् इति प्रत्युदाहार्यम् ॥ अरण्यान् मनुस्ये
nagara-śabdāt vuñ pratyayo bhavati śaisikaḥ kutsane prāvīṇye ca gamyamāne / pratyayārtha-viśeṣaṇaṃ ca+etat, kutsane prāvīṇye ca jātādau pratyayārtha iti / kutsanaṃ nindanam / prāvīṇyaṃ naipuṇyam / kena ayaṃ muṣitaḥ panthā gātre pakṣamālidhūsaraḥ / iha nagare manuṣyeṇa sambhāvyata etan nāgarakeṇa / corā hi nāgarakā bhavanti / kena+idaṃ likhitaṃ citraṃ manonetravikāśi yat / iha nagare manuṣyeṇa sambhāvyata etan nāgarakeṇa / pravīṇā hi nāgarakā bhavanti / kutsanaprāvīṇyayoḥ iti kim ? nāgarā brāhmaṇāḥ / katryādiṣu tu sañjñāśabdena sāhacaryāt sañjñānāgaraṃ paṭhyate, tasmin nāgareyakam iti pratyudāhāryam // araṇyān manusye
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.