कौमार इत्य् एतद् अण्प्रत्ययन्तं निपात्यते ऽपूर्ववचने । पाणिग्रहणस्य अपूर्ववचनम् । उभ्यतः स्त्रियाः अपूर्वत्वे निपातनम् एतत् । अपूर्वपतिं कुमारीं पतिर् उपपन्नः कौमारः पतिः । कुमारी-शब्दाद् द्वितीयासमर्थाद् उपयन्तरि प्रत्ययः । अपूर्वपतिः कुमारी पतिम् उपपन्ना कौमारी भार्या । प्रथमान्ताद् एव स्वार्थे प्रत्ययो ऽपूर्वत्वे द्योत्ये । कौमारापूर्ववचने कुमार्या अण् विधीयते । अपूर्वत्वं यदा तस्याः कुमार्यां भवति इति वा ॥ कुमार्यां भवः कौमारः पतिः, तस्य स्त्री कौमारी भार्या इति सिद्धम् ॥ तत्र+उद्धृतम् अमत्रेभ्यः
kaumāra ity etad aṇpratyayantaṃ nipātyate 'pūrvavacane / pāṇigrahaṇasya apūrvavacanam / ubhyataḥ striyāḥ apūrvatve nipātanam etat / apūrvapatiṃ kumārīṃ patir upapannaḥ kaumāraḥ patiḥ / kumārī-śabdād dvitīyāsamarthād upayantari pratyayaḥ / apūrvapatiḥ kumārī patim upapannā kaumārī bhāryā / prathamāntād eva svārthe pratyayo 'pūrvatve dyotye / kaumārāpūrvavacane kumāryā aṇ vidhīyate / apūrvatvaṃ yadā tasyāḥ kumāryāṃ bhavati iti vā // kumāryāṃ bhavaḥ kaumāraḥ patiḥ, tasya strī kaumārī bhāryā iti siddham // tatra+uddhṛtam amatrebhyaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.