प्रकृतिमात्राद् वा मयट् प्रत्ययो भवति भक्ष्याच्छादनवर्जितयोः विकारावयवयोर् अर्थयोर् भाषायां विषये यथायथं प्रत्ययेषु प्राप्तेषु । अश्ममयम्, आश्मनम् । मूर्वामयम्, मौर्वाम् । भाषायाम् इति किम् ? बैल्वः खादिरो वा यूपः स्यात् । अभक्ष्याच्छादनयोः इति किम् ? मौद्गः सूपः । कार्पासमाच्छादनम् । एतयोः इत्य् अनेन किं यावता विकार-अवयवौ प्रकृताव् एव ? ये विशेष-प्रत्ययाः प्राणिरजतादिभ्यो ऽञ् (*४,३।१५४) इत्य् एवम् आदयस् तद्विषये ऽपि यथा स्यात्, कपोतमयम्, कापोतम्, लोहमयम्, लौहम् इति ॥ नित्यं वृद्ध-शर-आदिभ्यः
prakṛtimātrād vā mayaṭ pratyayo bhavati bhakṣyācchādanavarjitayoḥ vikārāvayavayor arthayor bhāṣāyāṃ viṣaye yathāyathaṃ pratyayeṣu prāpteṣu / aśmamayam, āśmanam / mūrvāmayam, maurvām / bhāṣāyām iti kim ? bailvaḥ khādiro vā yūpaḥ syāt / abhakṣyācchādanayoḥ iti kim ? maudgaḥ sūpaḥ / kārpāsamācchādanam / etayoḥ ity anena kiṃ yāvatā vikāra-avayavau prakṛtāv eva ? ye viśeṣa-pratyayāḥ prāṇirajatādibhyo 'ñ (*4,3.154) ity evam ādayas tadviṣaye 'pi yathā syāt, kapotamayam, kāpotam, lohamayam, lauham iti // nityaṃ vṛddha-śara-ādibhyaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.