वासुदेव-अर्जुन-शब्दाभ्यां वुन् प्रत्ययो भवति सो ऽस्य भक्तिः इत्य् एतस्मिन् विषये । छाणोर् अपवादः । वासुदेवो भक्तिर् अस्य वासुदेवकः । अर्जुनकः । ननु च वासुदेव-शब्दाद् गोत्र-क्षत्रिय-आख्येभ्यः इति वुञ् अस्त्य् एव, न च अत्र वुन्-वुञोर् विशेषो विद्यते, किमर्थं वासुदेव-ग्रहणम् ? सञ्ज्ञैषा देवता-विशेषस्य न क्षत्रियाख्या । अल्प-अच्तर (*२,२।३४), अजाद्य्-अदन्तम् (*२,२।३३) इति च अर्जुन-शब्दस्य पूर्व-निपातम् अकुर्वन् ज्ञापयति अभ्यर्हितं पूर्वम् निपतति इति ॥ गोत्र-क्षत्रिय-आख्येभ्यो बहुलं वुञ्
vāsudeva-arjuna-śabdābhyāṃ vun pratyayo bhavati so 'sya bhaktiḥ ity etasmin viṣaye / chāṇor apavādaḥ / vāsudevo bhaktir asya vāsudevakaḥ / arjunakaḥ / nanu ca vāsudeva-śabdād gotra-kṣatriya-ākhyebhyaḥ iti vuñ asty eva, na ca atra vun-vuñor viśeṣo vidyate, kimarthaṃ vāsudeva-grahaṇam ? sañjñaiṣā devatā-viśeṣasya na kṣatriyākhyā / alpa-actara (*2,2.34), ajādy-adantam (*2,2.33) iti ca arjuna-śabdasya pūrva-nipātam akurvan jñāpayati abhyarhitaṃ pūrvam nipatati iti // gotra-kṣatriya-ākhyebhyo bahulaṃ vuñ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.