आर्हात् इत्य् एव । अध्यर्ध-शब्दः पूर्वो यस्मिन् तस्माद् अध्यर्धपूर्वात् प्रातिपदिकद् द्विगोश् च परस्य आर्हीयस्य लुग् भवति असञ्ज्ञायां इति किम् ? पाञ्चलोहितिकम् । पाञ्चकलापिकम् । लोहिनी-शब्दस्य भस्याढे तद्धिते इति पुंवद्भावः । प्रत्ययान्तस्य विशेषणम् असञ्ज्ञा-ग्रहणं न चेत् प्रत्ययान्तं सञ्ज्ञा इति । अध्यर्ध-शब्दः सङ्ख्या+एव, किमर्थं भेदेन+उपादीयते ? ज्ञापकार्थं, क्वचिद् अस्य सङ्ख्याकार्यं न भवति, सङ्ख्यायाः क्रिया-अभ्यावृत्तिगणने कृत्वसुच् (*५,४।१७) इति ॥ विभाषा कार्षापण-सहस्राभ्याम्
ārhāt ity eva / adhyardha-śabdaḥ pūrvo yasmin tasmād adhyardhapūrvāt prātipadikad dvigoś ca parasya ārhīyasya lug bhavati asañjñāyāṃ iti kim ? pāñcalohitikam / pāñcakalāpikam / lohinī-śabdasya bhasyāḍhe taddhite iti puṃvadbhāvaḥ / pratyayāntasya viśeṣaṇam asañjñā-grahaṇaṃ na cet pratyayāntaṃ sañjñā iti / adhyardha-śabdaḥ saṅkhyā+eva, kimarthaṃ bhedena+upādīyate ? jñāpakārthaṃ, kvacid asya saṅkhyākāryaṃ na bhavati, saṅkhyāyāḥ kriyā-abhyāvṛttigaṇane kṛtvasuc (*5,4.17) iti // vibhāṣā kārṣāpaṇa-sahasrābhyām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.