JV 5.1.41
पुत्र-शब्दाच् छः प्रत्ययो भवति, चकाराद् यत् च तस्य निमित्तं संयोग+उत्पातौ (*५,१।३८) इत्य् एतस्मिन् विषये । द्व्यचः इति नित्ये यति प्राप्ते वचनम् । पुत्रस्य निमित्तं संयोगः उत्पातो वा पुत्रीयम्, पुत्र्यम् ॥ सर्वभूमि-पृथिवीभ्याम् अणञौ
putra-śabdāc chaḥ pratyayo bhavati, cakārād yat ca tasya nimittaṃ saṃyoga+utpātau (*5,1.38) ity etasmin viṣaye / dvyacaḥ iti nitye yati prāpte vacanam / putrasya nimittaṃ saṃyogaḥ utpāto vā putrīyam, putryam // sarvabhūmi-pṛthivībhyām aṇañau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.