द्विगोः इत्य् एव । कुलिज-शब्दानताद् द्विगोः संभवत्यादिष्व् अर्थेषु लुक्खौ भवतः । चकारात् ष्ठन् च । अन्यतरस्याम् ग्रहण-अनुवृत्त्या लुग् अपि विकल्प्यते । ठञः पक्षे श्रवणं भवति । तेन चातूरूप्यं संपद्यते । द्वे कुलिजे संभवति अवहरति पचति वा द्विकुलिजिकि, द्विकुलिजीना, द्विकुलिजी, द्वैकुलिजिकि । परिमाणान्तस्य असंज्ञाशाणयोः (*७,३।१७) इत्य् अत्र कुलिज-ग्रहणम् अपीष्यते, तेन+उत्तरपद-वृद्धिर् अपि न भवति ॥ सो ऽस्य अंश-वस्न-भृतयः
dvigoḥ ity eva / kulija-śabdānatād dvigoḥ saṃbhavatyādiṣv artheṣu lukkhau bhavataḥ / cakārāt ṣṭhan ca / anyatarasyām grahaṇa-anuvṛttyā lug api vikalpyate / ṭhañaḥ pakṣe śravaṇaṃ bhavati / tena cātūrūpyaṃ saṃpadyate / dve kulije saṃbhavati avaharati pacati vā dvikulijiki, dvikulijīnā, dvikulijī, dvaikulijiki / parimāṇāntasya asaṃjñāśāṇayoḥ (*7,3.17) ity atra kulija-grahaṇam apīṣyate, tena+uttarapada-vṛddhir api na bhavati // so 'sya aṃśa-vasna-bhṛtayaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.