आहतप्रशंसे प्रकृत्युपाधी । आहतप्रशंसाविशिष्टार्थे वर्तमानाद् रूपशब्दात् यप् प्रत्ययो भवति मत्वर्थे । आहतं रूपमस्य रूप्यो दीनारः । रूप्यः केदारः । रूप्यं कार्षापणम् । प्रशस्तं रूपम् अस्य अस्ति रूप्यः पुरुसः । निघातिकाताडनादिना दीनारादिषु रूपं यद् उत्पद्यते तद् आहतम्न् इत्य् उच्यते । आहतप्रशंसयोः इति किम् ? रूपवान् । यप्प्रकरणे ऽन्येभ्यो ऽपि दृश्यत इति वक्तव्यम् । हिम्याः पर्वताः । गुण्याः ब्राह्मणाः ॥ अस्-माया-मेधा-स्रजो विनिः
āhatapraśaṃse prakṛtyupādhī / āhatapraśaṃsāviśiṣṭārthe vartamānād rūpaśabdāt yap pratyayo bhavati matvarthe / āhataṃ rūpamasya rūpyo dīnāraḥ / rūpyaḥ kedāraḥ / rūpyaṃ kārṣāpaṇam / praśastaṃ rūpam asya asti rūpyaḥ purusaḥ / nighātikātāḍanādinā dīnārādiṣu rūpaṃ yad utpadyate tad āhatamn ity ucyate / āhatapraśaṃsayoḥ iti kim ? rūpavān / yapprakaraṇe 'nyebhyo 'pi dṛśyata iti vaktavyam / himyāḥ parvatāḥ / guṇyāḥ brāhmaṇāḥ // as-māyā-medhā-srajo viniḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.