अतिशयनम् अतिशायनं प्रकर्षः । निपातनाद् दीर्घत्वम् । प्रकृत्यर्थविशेषणं च+एतत् । अतिशायनविशिष्टे ऽर्थे वर्तमानात् प्रातिपदिकात् स्वार्थे तमबिष्ठनौ प्रत्ययौ भवतः । प्रकृत्यर्थविशेषणं च स्वार्थिकानां द्योत्यं भवति । सर्व इमे आढ्याः, अयम् एषाम् अतिशयेन आढ्यः आढ्यतमः । दर्शनीयतमः । सुकुमारतमः । अयम् एषाम् अतिशयेन पटुः पटिष्थः । लघिष्ठः । गरिष्ठः । यदा च प्रकर्षवतां पुनः प्रकर्षो विवक्ष्यते तदातिशायिकान्ताद् अपरः प्रत्ययो भवत्य् एव । देवो वः सविता प्रार्पयतु श्रेष्ठतमाय कर्मणे । युधिष्ठिरः श्रेष्ठतमः कुरूणाम् इति ॥ तिङश् च
atiśayanam atiśāyanaṃ prakarṣaḥ / nipātanād dīrghatvam / prakṛtyarthaviśeṣaṇaṃ ca+etat / atiśāyanaviśiṣṭe 'rthe vartamānāt prātipadikāt svārthe tamabiṣṭhanau pratyayau bhavataḥ / prakṛtyarthaviśeṣaṇaṃ ca svārthikānāṃ dyotyaṃ bhavati / sarva ime āḍhyāḥ, ayam eṣām atiśayena āḍhyaḥ āḍhyatamaḥ / darśanīyatamaḥ / sukumāratamaḥ / ayam eṣām atiśayena paṭuḥ paṭiṣthaḥ / laghiṣṭhaḥ / gariṣṭhaḥ / yadā ca prakarṣavatāṃ punaḥ prakarṣo vivakṣyate tadātiśāyikāntād aparaḥ pratyayo bhavaty eva / devo vaḥ savitā prārpayatu śreṣṭhatamāya karmaṇe / yudhiṣṭhiraḥ śreṣṭhatamaḥ kurūṇām iti // tiṅaś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.