तुः इति तृन्-तृचोः सामान्येन ग्रहणम् । त्रन्ताच् छन्दसि विषये अजदी प्रत्ययौ भवतः । पूर्वेण गुणवचनाद् एव नियमे कृते छन्दसि प्रकृत्यन्तराण्य् अभ्यनुज्ञायन्ते, त्रन्ताद् अप्य् अजादी भवत इति । आसुतिं करिष्ठः । दोहीयसी धेनुः । भस्याढे तद्धिते इति पुंवद्भावे कृते तुरिष्ठेमेयःसु (*३,४।१५४) इति तृचो निवृत्तिः ॥ प्रशस्यस्य श्रः
tuḥ iti tṛn-tṛcoḥ sāmānyena grahaṇam / trantāc chandasi viṣaye ajadī pratyayau bhavataḥ / pūrveṇa guṇavacanād eva niyame kṛte chandasi prakṛtyantarāṇy abhyanujñāyante, trantād apy ajādī bhavata iti / āsutiṃ kariṣṭhaḥ / dohīyasī dhenuḥ / bhasyāḍhe taddhite iti puṃvadbhāve kṛte turiṣṭhemeyaḥsu (*3,4.154) iti tṛco nivṛttiḥ // praśasyasya śraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.