सुप्रातादयो बहुव्रीहिसमासा अच्प्रत्ययान्ता निपात्यन्ते । अन्यद् अपि च टिलोपादिकं निपातनाद् एव सिद्धम् । शोभनं प्रातर् अस्य सुप्रातः । शोभनं श्वो ऽस्य सुश्वः । शोभनं दिवा अस्य सुदिवः । शारेर् इव कुक्षिर् अस्य शारिकुक्षः । चतस्रो ऽश्रयो ऽस्य चतुरश्रः । एण्या इव पादौ अस्य एणीपदः । अजस्य+इव पादावस्य अजपदः । प्रोष्थो गोः, तस्य+इव पादावय प्रोष्ठपदः ॥ नञ्-दुः-सुभ्यो हलि-सक्थ्योर् अन्यारस्याम्
suprātādayo bahuvrīhisamāsā acpratyayāntā nipātyante / anyad api ca ṭilopādikaṃ nipātanād eva siddham / śobhanaṃ prātar asya suprātaḥ / śobhanaṃ śvo 'sya suśvaḥ / śobhanaṃ divā asya sudivaḥ / śārer iva kukṣir asya śārikukṣaḥ / catasro 'śrayo 'sya caturaśraḥ / eṇyā iva pādau asya eṇīpadaḥ / ajasya+iva pādāvasya ajapadaḥ / proṣtho goḥ, tasya+iva pādāvaya proṣṭhapadaḥ // nañ-duḥ-subhyo hali-sakthyor anyārasyām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.