नञ्दुस्सुभ्यः इत्य् एव । नञ् दुस् सु इत्य् एतेभ्यः परौ यौ प्रजा-मेधा-शब्दौ तदन्ताद् बहुव्रीहेः नित्यम् असिच् प्रत्ययो भवति समासान्तः । अविद्यमाना प्रजा अस्य अप्रजाः । दुष्प्रजाः । सुप्रजाः । अविद्यमाना मेधा यस्य अमेधाः । दुर्मेधाः । सुमेधाः । नित्यग्रहणं किम्, यावता पूर्वसूत्रे ऽन्यतरस्याम् ग्रहणं न+एव स्वर्यते ? एवं तर्हि नित्यग्रहणाद् अन्यत्र अपि भवति इति सूच्यते । श्रोत्रियस्य+इव ते राजन् मन्दकस्याल्पमेधसः । अनुवाकहता बुद्धिर् न+एषा तत्त्वार्थदर्शिनी ॥ बहुप्रजाश्च् छन्दसि
nañdussubhyaḥ ity eva / nañ dus su ity etebhyaḥ parau yau prajā-medhā-śabdau tadantād bahuvrīheḥ nityam asic pratyayo bhavati samāsāntaḥ / avidyamānā prajā asya aprajāḥ / duṣprajāḥ / suprajāḥ / avidyamānā medhā yasya amedhāḥ / durmedhāḥ / sumedhāḥ / nityagrahaṇaṃ kim, yāvatā pūrvasūtre 'nyatarasyām grahaṇaṃ na+eva svaryate ? evaṃ tarhi nityagrahaṇād anyatra api bhavati iti sūcyate / śrotriyasya+iva te rājan mandakasyālpamedhasaḥ / anuvākahatā buddhir na+eṣā tattvārthadarśinī // bahuprajāśc chandasi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.