यद् आद्युदात्तं द्व्यच् उत्तरपदं बबुव्रीहौ समासे सोरुत्तरं तद् आद्युदात्तम् एव भवति छन्दसि विसय । स्वश्वास्त्वा सुरथा मर्जयेम । नित्स्वरेण अश्वरथशब्दाव् आद्युदात्तौ । आद्युदात्तम् इति किम् ? या सुबाहुः स्वङ्गुरिः । बाहुशब्दः प्रत्ययस्वरेण अन्तोदात्तः । द्व्यच् इति किम् ? सुगुरसत् । सुहिरण्यः । नञ्सुभ्याम् (*६,२।१६२) इत्य् अस्य अयम् अपवादः ॥ वीर-वीर्यौ च
yad ādyudāttaṃ dvyac uttarapadaṃ babuvrīhau samāse soruttaraṃ tad ādyudāttam eva bhavati chandasi visaya / svaśvāstvā surathā marjayema / nitsvareṇa aśvarathaśabdāv ādyudāttau / ādyudāttam iti kim ? yā subāhuḥ svaṅguriḥ / bāhuśabdaḥ pratyayasvareṇa antodāttaḥ / dvyac iti kim ? sugurasat / suhiraṇyaḥ / nañsubhyām (*6,2.162) ity asya ayam apavādaḥ // vīra-vīryau ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.