ण्यतः कृत्यस्य अर्थो भावकर्मणी, ताभ्याम् अन्यत्र या निष्ठा तस्यां क्षियो दीर्घो भवति । आक्षीणः । प्रक्षीणः । परिक्षीणः । अकर्मकत्वात् क्षियः कर्तरि क्तः । प्रक्षीणम् इदम् देवदत्तस्य इति क्तो ऽधिकरणे च ध्रौव्य-गति। प्रत्यवसानार्थेभ्यः (*३,४।७६) इत्य् अधिकरणे क्तः । अण्यदर्थे इति किम् ? अक्षितमसि मा मेक्षेष्ठाः । क्षितम् इति भावे दीर्घाभावात् क्षियो दीर्घात् (*८,२।४६) इति निष्ठानत्वम् अपि न भवति ॥ वा+आक्रोश-दैन्ययोः
ṇyataḥ kṛtyasya artho bhāvakarmaṇī, tābhyām anyatra yā niṣṭhā tasyāṃ kṣiyo dīrgho bhavati / ākṣīṇaḥ / prakṣīṇaḥ / parikṣīṇaḥ / akarmakatvāt kṣiyaḥ kartari ktaḥ / prakṣīṇam idam devadattasya iti kto 'dhikaraṇe ca dhrauvya-gati. pratyavasānārthebhyaḥ (*3,4.76) ity adhikaraṇe ktaḥ / aṇyadarthe iti kim ? akṣitamasi mā mekṣeṣṭhāḥ / kṣitam iti bhāve dīrghābhāvāt kṣiyo dīrghāt (*8,2.46) iti niṣṭhānatvam api na bhavati // vā+ākrośa-dainyayoḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.