साम इति षष्थीबहुवचनम् आगतसुट्कं गृह्यते । तस्य युष्मदस्मद्भ्याम् उत्तरस्य आकम् इत्य् अयम् आदेशो भवति । युष्माकम् । अस्माकम् । अथ किमर्थम् आगतसुट्को गृह्यते, न घादेशविधानकाले सुड् विद्यते ? तस्य+एव तु भाविनः सुटो निवृत्त्यर्थम् । आदेशे कृते हि शेषेलोपे युष्मदस्मदोर् अकारान्तत्वात् सुट् प्राप्त्नोति, स स्थान्यन्तर्भूतत्वात् निवर्तते । दीर्घोच्चारणं सवर्णदिर्घार्थम् । अकमि तु सति ह्रस्वकरणे तद्विधानसामर्थ्याद् एव सवर्णदीर्घत्वं न प्राप्नोति ? तत्सामर्थ्यम् एत्वं प्रति भविष्यति इति अकारकरणमेत्वनिवृत्त्यर्थम् इति । अतो गुणे पररूपत्वं स्यात् ॥ आत औ णलः
sāma iti ṣaṣthībahuvacanam āgatasuṭkaṃ gṛhyate / tasya yuṣmadasmadbhyām uttarasya ākam ity ayam ādeśo bhavati / yuṣmākam / asmākam / atha kimartham āgatasuṭko gṛhyate, na ghādeśavidhānakāle suḍ vidyate ? tasya+eva tu bhāvinaḥ suṭo nivṛttyartham / ādeśe kṛte hi śeṣelope yuṣmadasmador akārāntatvāt suṭ prāptnoti, sa sthānyantarbhūtatvāt nivartate / dīrghoccāraṇaṃ savarṇadirghārtham / akami tu sati hrasvakaraṇe tadvidhānasāmarthyād eva savarṇadīrghatvaṃ na prāpnoti ? tatsāmarthyam etvaṃ prati bhaviṣyati iti akārakaraṇametvanivṛttyartham iti / ato guṇe pararūpatvaṃ syāt // āta au ṇalaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.