स्वरति सूति सूयति धूञ् इत्य् एतेभ्यः, ऊदिद्भ्यश्च+उत्तरस्य वलादेर् आर्धधातुकस्य वा इडागमो भवति । स्वर्ता, स्वरिता । सूति - प्रसोता, प्रसविता । सूयति - सोता, सविता । धूञ् - धोता, धविता । ऊधिद्भ्यः खल्व् अपि - गाहू - विगाढा, विगाहिता । गुपू - गोप्ता, गोपिता । वा इति वर्तमने पुनर् वाग्रहणं लिङ्सिचोर् निवृत्त्यर्थम् । सूतिसूयत्योर् विकरणनिर्देशः षू प्रेरणे इत्य् अस्य निवृत्त्यर्थः । धूञ् इति सानुबन्धकस्य निर्देसो धू विधूनने इत्य् असय् निवृत्त्यर्थः । सविता, धुविता इत्य् एव नित्यम् एतयोर् भवति । स्वरतेर् एतस्माद् विकल्पात् ऋद्धनोः स्ये (*७,२।७०) इत्य् एतद् भवति विप्रतिषेधेन । स्वरिष्यति । किति तु प्रत्यये श्र्युकः किति (*७,२।११) इति नित्यः प्रतिषेधो भवति पूर्वविप्रतिषेधेन । स्वृत्वा । सूत्वा । धूत्वा ॥ रधादिभ्यश् च
svarati sūti sūyati dhūñ ity etebhyaḥ, ūdidbhyaśca+uttarasya valāder ārdhadhātukasya vā iḍāgamo bhavati / svartā, svaritā / sūti - prasotā, prasavitā / sūyati - sotā, savitā / dhūñ - dhotā, dhavitā / ūdhidbhyaḥ khalv api - gāhū - vigāḍhā, vigāhitā / gupū - goptā, gopitā / vā iti vartamane punar vāgrahaṇaṃ liṅsicor nivṛttyartham / sūtisūyatyor vikaraṇanirdeśaḥ ṣū preraṇe ity asya nivṛttyarthaḥ / dhūñ iti sānubandhakasya nirdeso dhū vidhūnane ity asay nivṛttyarthaḥ / savitā, dhuvitā ity eva nityam etayor bhavati / svarater etasmād vikalpāt ṛddhanoḥ sye (*7,2.70) ity etad bhavati vipratiṣedhena / svariṣyati / kiti tu pratyaye śryukaḥ kiti (*7,2.11) iti nityaḥ pratiṣedho bhavati pūrvavipratiṣedhena / svṛtvā / sūtvā / dhūtvā // radhādibhyaś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.