इन्द्रशब्दस्य परस्य यद् उक्तम् तन् न भवति । सौमेन्द्रः । आग्नेन्द्रः । परस्य इति किम् ? ऐन्द्राग्नमेकादशकपालं चरुं निर्वपेत् । इन्द्रशब्दे द्वावचौ, तत्र तद्धिते एकस्य यस्येति च (*६,४।१४८) इति लोपः, अपरस्य पूर्वेण सह एकादेशः इत्य् अप्राप्तिर् एव वृद्धेः, तदेदं प्रतिषेधवचनं ज्ञापकम्, बहिरङ्गम् अपि पूर्वोत्तरपदयोः पूर्वं कार्यं भवति पश्चाद् एकादेशः इति । तेन पूर्वैषुकामशमः इत्य् आदि सिद्धं भवति ॥ दिर्घाच् च वरुणस्य
indraśabdasya parasya yad uktam tan na bhavati / saumendraḥ / āgnendraḥ / parasya iti kim ? aindrāgnamekādaśakapālaṃ caruṃ nirvapet / indraśabde dvāvacau, tatra taddhite ekasya yasyeti ca (*6,4.148) iti lopaḥ, aparasya pūrveṇa saha ekādeśaḥ ity aprāptir eva vṛddheḥ, tadedaṃ pratiṣedhavacanaṃ jñāpakam, bahiraṅgam api pūrvottarapadayoḥ pūrvaṃ kāryaṃ bhavati paścād ekādeśaḥ iti / tena pūrvaiṣukāmaśamaḥ ity ādi siddhaṃ bhavati // dirghāc ca varuṇasya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.