सगतिर् अगतिर् अपि पूजनेभ्यः काष्ठादिभ्यः परं पूजितं तिङन्तम् अनुदात्तम् भवति । यत्काष्ठं पचति । यत्काष्ठं प्रपचति । यद्दारुणं पचति । यद् दारुणं प्रपचति । तिङ्ङतिङः (*८,१।२८) इति निघातस्य, निपातैर् यद्यदिहन्त इति प्रतिषेधे प्राप्ते पुनर् विधानम् । सगतिग्रहणाच् च गतिर् अपि निहन्यते । गतिग्रहणे च अत्र उपसर्गग्रहणम् इष्यते । इह न भवति, यत् काष्ठं शुक्लीकरोति । यत् काष्ठं कृष्णीकरोति ॥ कुत्सने च सुप्य् अगोत्रादौ
sagatir agatir api pūjanebhyaḥ kāṣṭhādibhyaḥ paraṃ pūjitaṃ tiṅantam anudāttam bhavati / yatkāṣṭhaṃ pacati / yatkāṣṭhaṃ prapacati / yaddāruṇaṃ pacati / yad dāruṇaṃ prapacati / tiṅṅatiṅaḥ (*8,1.28) iti nighātasya, nipātair yadyadihanta iti pratiṣedhe prāpte punar vidhānam / sagatigrahaṇāc ca gatir api nihanyate / gatigrahaṇe ca atra upasargagrahaṇam iṣyate / iha na bhavati, yat kāṣṭhaṃ śuklīkaroti / yat kāṣṭhaṃ kṛṣṇīkaroti // kutsane ca supy agotrādau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.