अवयाः श्वेतवाः पुरोडाः इत्य् एते निपात्यन्ते । अवपूर्वस्य यजेः अवेतपूर्वस्य वहेः, पुरस् पूर्वस्य दाशतेः मन्त्रे श्वेतवहोक्थशस्पुरोडाशो ण्विन् (*३,२।७१), अवे यजः (*३,२।७२) इति ण्विनि कृते, श्वेतवहादीनां डस्पदस्य इति डस्प्रत्यये निपातनानि एतानि । किमर्थं तर्हि निपातनं यावता पूर्वेण+एव रुः सिद्धः, दीर्घत्वम् अपि अत्वसन्तस्य चाधातोः (*६,४।१४) इति ? सम्बुद्धौ दीर्घार्थम् एते निपात्यन्ते । अत्वसन्तस्य चाधातोः (*६,४।१४) इत्य् अत्र हि असम्बुद्धौ इति वर्तते । हे अवयाः । हे श्वेतवाः । हे पुरोडाः । चकारो ऽनुक्तसमुच्वयार्थः । हे उक्थशाः ॥ अहन्
avayāḥ śvetavāḥ puroḍāḥ ity ete nipātyante / avapūrvasya yajeḥ avetapūrvasya vaheḥ, puras pūrvasya dāśateḥ mantre śvetavahokthaśaspuroḍāśo ṇvin (*3,2.71), ave yajaḥ (*3,2.72) iti ṇvini kṛte, śvetavahādīnāṃ ḍaspadasya iti ḍaspratyaye nipātanāni etāni / kimarthaṃ tarhi nipātanaṃ yāvatā pūrveṇa+eva ruḥ siddhaḥ, dīrghatvam api atvasantasya cādhātoḥ (*6,4.14) iti ? sambuddhau dīrghārtham ete nipātyante / atvasantasya cādhātoḥ (*6,4.14) ity atra hi asambuddhau iti vartate / he avayāḥ / he śvetavāḥ / he puroḍāḥ / cakāro 'nuktasamucvayārthaḥ / he ukthaśāḥ // ahan
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.