अटि परतो रोः पूर्वस्य आकारस्य स्थाने नित्यम् अनुनासिकादेशो भवति । दीर्घादटि समानपादे (*८,३।९) इति त्वं वक्ष्यति, ततः पूर्वस्य आतो ऽनुनासिकविकल्पे प्राप्ते नित्यार्थं वचनम् । महां असि । महां इन्द्रो य ओजसा । देवां अच्छा दीद्यत् । केचिद् अनुस्वारम् अधीयते स च्छान्दसो व्यत्ययो द्रष्टव्यः । आतः इति किम् ? ये वा वनस्पतींरनु । अटि इति किम् ? भवांश् चरति । भवांश्लाघयति । नित्यग्रहणं विस्पष्टार्थम् ॥ अनुनासिकात् परो ऽनुस्वारः
aṭi parato roḥ pūrvasya ākārasya sthāne nityam anunāsikādeśo bhavati / dīrghādaṭi samānapāde (*8,3.9) iti tvaṃ vakṣyati, tataḥ pūrvasya āto 'nunāsikavikalpe prāpte nityārthaṃ vacanam / mahāṃ asi / mahāṃ indro ya ojasā / devāṃ acchā dīdyat / kecid anusvāram adhīyate sa cchāndaso vyatyayo draṣṭavyaḥ / ātaḥ iti kim ? ye vā vanaspatīṃranu / aṭi iti kim ? bhavāṃś carati / bhavāṃślāghayati / nityagrahaṇaṃ vispaṣṭārtham // anunāsikāt paro 'nusvāraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.