उपमेयस्य गुणातिरेकत्वं गुणाधिक्यं यद् अर्थादुपमानात् स व्यतिरेकः । यथा ---- सत्यं हरिणशावाक्ष्याः प्रसन्नसुभगं मुखम् । समानं शशिनः किन्तु स कलङ्कविडम्बितः ॥ कश्चित्तु गम्यनानगुणो व्यतिरेकः । यथा ---- कुवलयवनं प्रत्याख्यातं नवं मधु निन्दितं हसितममृतं भग्नं स्वादोः पदं रससंवदः । विषमुपहितं चिन्ताव्याजान्मनस्यपि कामिनां चतुरललितैर्लीलातन्त्रैस्तवार्धविलोकितैः ॥
upameyasya guṇātirekatvaṃ guṇādhikyaṃ yad arthādupamānāt sa vyatirekaḥ / yathā ---- satyaṃ hariṇaśāvākṣyāḥ prasannasubhagaṃ mukham / samānaṃ śaśinaḥ kintu sa kalaṅkaviḍambitaḥ // kaścittu gamyanānaguṇo vyatirekaḥ / yathā ---- kuvalayavanaṃ pratyākhyātaṃ navaṃ madhu ninditaṃ hasitamamṛtaṃ bhagnaṃ svādoḥ padaṃ rasasaṃvadaḥ / viṣamupahitaṃ cintāvyājānmanasyapi kāmināṃ caturalalitairlīlātantraistavārdhavilokitaiḥ //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.