इह ग्रन्थे शार्ङ्ग-पाणेः श्री-कृष्णस्य यजन-विधिं पूजाहोमादिकरण-प्रकारं विविच्य विवेचनं कृत्वा कथयामि आसमाप्तेर् वर्तमानत्वात् । तथा च, प्राचीन-ग्रन्थेभ्यः स्व-ग्रन्थस्योपादेयता दर्शिता । कीदृशम् ? नारद-गौतम-प्रभृतिभिर् गदितम् । एतेन स्वोक्तेः स्वातन्त्र्यं निराकृतम् इति भावः । किं कृत्वा ? मूर्ध्ना मस्तकेन महिताः पूजिता ये रजः-कणका धूलि-लेशास् तान् प्रणम्य कीदृशान् गुरु-चरण-द्वयम् एव पद्म-द्वयं तद्-उत्थान् तद्-उद्भवान् । एतेन गुरु-भर्त्-भत्त्य्-अतिशयः सूचितः । तथा गुरु-ध्यानं शिरसि कर्तव्यम् इत्य् अपि सूचितम्
iha granthe śārṅga-pāṇeḥ śrī-kṛṣṇasya yajana-vidhiṃ pūjāhomādikaraṇa-prakāraṃ vivicya vivecanaṃ kṛtvā kathayāmi āsamāpter vartamānatvāt | tathā ca, prācīna-granthebhyaḥ sva-granthasyopādeyatā darśitā | kīdṛśam ? nārada-gautama-prabhṛtibhir gaditam | etena svokteḥ svātantryaṃ nirākṛtam iti bhāvaḥ | kiṃ kṛtvā ? mūrdhnā mastakena mahitāḥ pūjitā ye rajaḥ-kaṇakā dhūli-leśās tān praṇamya kīdṛśān guru-caraṇa-dvayam eva padma-dvayaṃ tad-utthān tad-udbhavān | etena guru-bhart-bhatty-atiśayaḥ sūcitaḥ | tathā guru-dhyānaṃ śirasi kartavyam ity api sūcitam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.