हे मुने मुनिकर्मान्वितत्वात् मुनिरूपश्रीराम । हि यस्मात् । विदितवेद्यं मनः विवशम् एव परं पदं याति । अतो विदितवेद्यत्वकारिणः एतच्छास्त्रश्रवणात् सत्पदप्राप्तिर् युक्तैवेति भावः । ननु विदितवेद्यम् अपि मनः यदि कदाचिद् विदितवेद्यतां जहाति तदा किं कार्यम् । इत्य् अत्राह । यद् इति । मनसा यत् उत्तमं न त्व् अधरं भोगरूपं वस्तु । अवबुद्धं सम्यङ् निश्चितम् । तत् मनः । तदवबोधदशां तस्योत्तमस्य वस्तुनः । यो ऽवबोधः तस्य दशां । हि निश्चयेन । न जहाति । विदितवेद्यो हि कदाचिद् अपि विदितवेद्यतां न जहातीति तात्पर्यम् । इति शिवं शिवं शिवम् इति
he mune munikarmānvitatvāt munirūpaśrīrāma | hi yasmāt | viditavedyaṃ manaḥ vivaśam eva paraṃ padaṃ yāti | ato viditavedyatvakāriṇaḥ etacchāstraśravaṇāt satpadaprāptir yuktaiveti bhāvaḥ | nanu viditavedyam api manaḥ yadi kadācid viditavedyatāṃ jahāti tadā kiṃ kāryam | ity atrāha | yad iti | manasā yat uttamaṃ na tv adharaṃ bhogarūpaṃ vastu | avabuddhaṃ samyaṅ niścitam | tat manaḥ | tadavabodhadaśāṃ tasyottamasya vastunaḥ | yo 'vabodhaḥ tasya daśāṃ | hi niścayena | na jahāti | viditavedyo hi kadācid api viditavedyatāṃ na jahātīti tātparyam | iti śivaṃ śivaṃ śivam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.