तावच्छब्दः साकल्ये । अहं वसिष्ठाख्यः गुरुः । इदं मोक्षोपायाभिधं शास्त्रं । तावत् साकल्येन । वच्मि कथयामि । कथं वच्मि । यथाज्ञानम् ज्ञानानुसारेण । तथा यथावस्तु वस्त्वनुसारेण । तद्वत् यथाक्रमम् क्रमानुसारेण । पुनः कथम् । यथास्वभावं स्वभावानुसारेण । ज्ञानादयः चत्वार एव हि शास्त्रप्रवृत्तिनिमित्तभूताः । तत् ततो हेतोः । हे बुधाः । युष्माभिः सर्वम् श्रूयताम् श्रवणगोचरीक्रियताम् । बुधा इत्य् आमन्त्रणपदं बुधानाम् एवैतच्छास्त्रश्रवणे अधिकारित्वं सूचयति । सर्वम् इत्य् अनेन सकलम् इदं श्रुत्वा परमप्रयोजनावाप्तिः भविष्यतीत्य् अर्धाद् उत्थाय न गन्तव्यम् इति सूचितम्
tāvacchabdaḥ sākalye | ahaṃ vasiṣṭhākhyaḥ guruḥ | idaṃ mokṣopāyābhidhaṃ śāstraṃ | tāvat sākalyena | vacmi kathayāmi | kathaṃ vacmi | yathājñānam jñānānusāreṇa | tathā yathāvastu vastvanusāreṇa | tadvat yathākramam kramānusāreṇa | punaḥ katham | yathāsvabhāvaṃ svabhāvānusāreṇa | jñānādayaḥ catvāra eva hi śāstrapravṛttinimittabhūtāḥ | tat tato hetoḥ | he budhāḥ | yuṣmābhiḥ sarvam śrūyatām śravaṇagocarīkriyatām | budhā ity āmantraṇapadaṃ budhānām evaitacchāstraśravaṇe adhikāritvaṃ sūcayati | sarvam ity anena sakalam idaṃ śrutvā paramaprayojanāvāptiḥ bhaviṣyatīty ardhād utthāya na gantavyam iti sūcitam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.