शून्यम् सुषुप्तौ अनुभूयमानं न किञ्चित्त्वं । उपलक्षणं चैतत् । तेन सर्वेषां दर्शनानां यत् वस्तु विश्रान्तिस्थानं भवति तद् असाव् एवेति ज्ञेयम् । पुनः कथम्भूतो ऽसौ भवतीत्य् । अत्राह भासक इति । यः अर्कतेजसाम् अर्कादिस्वरूपाणां तेजसां । भासकः नेत्राख्याधिष्ठानविशेषाधिश्रयणेन प्रकाशकः भवति । तथा यः सदा एव नित्यम् एव । ऋतम् सत्यतया । परमार्थतः इति यावत् । वक्ता स्मर्ता भोक्ता द्रष्टा कर्ता भवति । समस्तवक्त्राद्यात्मत्वेन स्थितत्वात् । ऋतम् इति क्रियाविशेषणम्
śūnyam suṣuptau anubhūyamānaṃ na kiñcittvaṃ | upalakṣaṇaṃ caitat | tena sarveṣāṃ darśanānāṃ yat vastu viśrāntisthānaṃ bhavati tad asāv eveti jñeyam | punaḥ kathambhūto 'sau bhavatīty | atrāha bhāsaka iti | yaḥ arkatejasām arkādisvarūpāṇāṃ tejasāṃ | bhāsakaḥ netrākhyādhiṣṭhānaviśeṣādhiśrayaṇena prakāśakaḥ bhavati | tathā yaḥ sadā eva nityam eva | ṛtam satyatayā | paramārthataḥ iti yāvat | vaktā smartā bhoktā draṣṭā kartā bhavati | samastavaktrādyātmatvena sthitatvāt | ṛtam iti kriyāviśeṣaṇam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.