अस्माभिः एषः देवदेवः कुतः दूरात् कियतः दूरात् । अवाप्यते । तथा केन तीव्रेण तपसा अवाप्यत अथ वा कियता क्लेशेन प्राणरोधनादिरूपेण क्लेशेन । अवाप्यते । न हि ईदृशस्य देवदेवस्य तपआदिकं प्राणरोधनादिकं च विना प्राप्तिः युज्यते । सर्वेषां तत्प्राप्तिप्रसङ्गात् । न हि सर्वे तत्प्राप्तिभाजः दृश्यन्ते । न चानवाप्तस्य ज्ञानविषयत्वं युक्तं । प्राप्तस्य घटादेर् एव तद्विषयतादर्शनाद् इति भावः
asmābhiḥ eṣaḥ devadevaḥ kutaḥ dūrāt kiyataḥ dūrāt | avāpyate | tathā kena tīvreṇa tapasā avāpyata atha vā kiyatā kleśena prāṇarodhanādirūpeṇa kleśena | avāpyate | na hi īdṛśasya devadevasya tapaādikaṃ prāṇarodhanādikaṃ ca vinā prāptiḥ yujyate | sarveṣāṃ tatprāptiprasaṅgāt | na hi sarve tatprāptibhājaḥ dṛśyante | na cānavāptasya jñānaviṣayatvaṃ yuktaṃ | prāptasya ghaṭāder eva tadviṣayatādarśanād iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.