हे राम । स्वपौरुषप्रयत्नेन निजमानसिकपौरुषाख्यप्रयत्नस्वरूपेण । तथा विकासिना विकासयुक्तेन विचारेण । को ऽहम् इदं जगच् च किम् इत्य् एवंरूपेण विवेकेन । पुरुषेण स देवः ज्ञायते । तपःस्नानकर्मभिः न ज्ञायते । चित्तादिशोधनमात्रपरत्वात् तेषाम् । ज्ञायते इत्य् अनेन ज्ञानमात्रम् एवात्र साधनीयं । नावाप्तिः । न हि पुरःस्थायां शुक्तौ रजतभ्रमयुक्तस्य शुक्त्यवाप्तिं काङ्क्षमाणस्यापि शुक्त्यवाप्तिः सधनीया । शुक्तिर् एवेयम् इत्य् एवंरूपस्य ज्ञानमात्रस्यैव साधनीयत्वात् इति द्योतितम् । कुतो दूराद् इत्य् अस्यात्यन्तासङ्गतत्त्वेनोत्तराकथनम्
he rāma | svapauruṣaprayatnena nijamānasikapauruṣākhyaprayatnasvarūpeṇa | tathā vikāsinā vikāsayuktena vicāreṇa | ko 'ham idaṃ jagac ca kim ity evaṃrūpeṇa vivekena | puruṣeṇa sa devaḥ jñāyate | tapaḥsnānakarmabhiḥ na jñāyate | cittādiśodhanamātraparatvāt teṣām | jñāyate ity anena jñānamātram evātra sādhanīyaṃ | nāvāptiḥ | na hi puraḥsthāyāṃ śuktau rajatabhramayuktasya śuktyavāptiṃ kāṅkṣamāṇasyāpi śuktyavāptiḥ sadhanīyā | śuktir eveyam ity evaṃrūpasya jñānamātrasyaiva sādhanīyatvāt iti dyotitam | kuto dūrād ity asyātyantāsaṅgatattvenottarākathanam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.