हि निश्चये । मूढविषया एव । न तु तज्ज्ञविषया । एषा उक्तिः तवेति शेषः । तव न विराजते न शोभते । तज्ज्ञत्वाद् इति भावः । ननु तर्हि त्वन्मद्भावानुभूतेः किं करोमीत्य् । अत्राह अभ्यासेनेति । अभ्यासेन विरुद्धानुभवाभ्यासेन । विना । अनुभूतेः पूर्वस्याः अनुभूतेः । अपह्नवः नोदेति । अतः त्वम् अपि त्वद्भावसद्भावासत्यतानुभवम् एव कुरु येन त्वद्भावसद्भावानुभूतिः न स्याद् इति भावः
hi niścaye | mūḍhaviṣayā eva | na tu tajjñaviṣayā | eṣā uktiḥ taveti śeṣaḥ | tava na virājate na śobhate | tajjñatvād iti bhāvaḥ | nanu tarhi tvanmadbhāvānubhūteḥ kiṃ karomīty | atrāha abhyāseneti | abhyāsena viruddhānubhavābhyāsena | vinā | anubhūteḥ pūrvasyāḥ anubhūteḥ | apahnavaḥ nodeti | ataḥ tvam api tvadbhāvasadbhāvāsatyatānubhavam eva kuru yena tvadbhāvasadbhāvānubhūtiḥ na syād iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.