------------------ इदमाम्नायते- ऽविश्वजिता यजेतऽ इति । तत्र- फलस्याश्रुतत्वान्नास्ति विश्वजिद्यागे फलम्- इति चेत् । मैवम् । फलस्य कल्पनीयत्वात् । ऽविश्वजिन्नाम्ना यागेन कुर्यात्ऽ इत्युक्ता भावना भाव्यमपेक्षते । ऽकिं कुर्यात्ऽ इत्याङ्काक्षाया अनिवृत्तेः । अतो वाक्यपूरणाय किंचित्फलमवश्यमध्याहर्तव्यम् । अध्याहृते च तत्कामिनः पुरुषस्यात्र प्रवृत्त्या यागामुष्ठानं सिध्यति । अन्यथा निरधिकारत्वादनुष्ठाने विधिर्निरर्थकः स्यात् । तस्मात्- फलं कल्पनीयम्
------------------ idamāmnāyate- 'viśvajitā yajeta' iti | tatra- phalasyāśrutatvānnāsti viśvajidyāge phalam- iti cet | maivam | phalasya kalpanīyatvāt | 'viśvajinnāmnā yāgena kuryāt' ityuktā bhāvanā bhāvyamapekṣate | 'kiṃ kuryāt' ityāṅkākṣāyā anivṛtteḥ | ato vākyapūraṇāya kiṃcitphalamavaśyamadhyāhartavyam | adhyāhṛte ca tatkāminaḥ puruṣasyātra pravṛttyā yāgāmuṣṭhānaṃ sidhyati | anyathā niradhikāratvādanuṣṭhāne vidhirnirarthakaḥ syāt | tasmāt- phalaṃ kalpanīyam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.