ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतम् अग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः । श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैवं मानुषा युजा ॥ इष्कर्तारम् अध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तं राधसो महः । रातिं वामस्य सुभगां महीम् इषं दधासि सानसिं क्रतुम् ॥ आप्यायस्व समेतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् । भवा वाजस्य संगथे ॥ सं ते पयांसि सम् उ यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्य् अभिमातिषाहः । आप्यायमानो आमृताय सोम दिवि श्रवांस्य् उत्तमानि धिष्व
ṛtāvānaṃ mahiṣaṃ viśvadarśatam agniṃ sumnāya dadhire puro janāḥ / śrutkarṇaṃ saprathastamaṃ tvā girā daivaṃ mānuṣā yujā // iṣkartāram adhvarasya pracetasaṃ kṣayantaṃ rādhaso mahaḥ / rātiṃ vāmasya subhagāṃ mahīm iṣaṃ dadhāsi sānasiṃ kratum // āpyāyasva sametu te viśvataḥ soma vṛṣṇyam / bhavā vājasya saṃgathe // saṃ te payāṃsi sam u yantu vājāḥ saṃ vṛṣṇyāny abhimātiṣāhaḥ / āpyāyamāno āmṛtāya soma divi śravāṃsy uttamāni dhiṣva
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.