तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनयथा च नः ॥ मित्रः संसृज्या पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा स्वः । सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा संसृजामि प्रजाभ्यः ॥ रुद्राः संसृज्या पृथिवीं बृहज् ज्योतिः समीधिरे । तेषां भानुर् अजस्रा इञ् शुक्रो देवेषु रोचते ॥ संसृष्टां वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् । हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ सिनीवाली सुकपर्दा सुकरीरा स्वोपशा । सा तुभ्यम् अदिते मह्य् ओखां ददातु हस्तयोः ॥ उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया । माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भा आ
tasmā araṃ gamāma vo yasya kṣayāya jinvatha / āpo janayathā ca naḥ // mitraḥ saṃsṛjyā pṛthivīṃ bhūmiṃ ca jyotiṣā svaḥ / sujātaṃ jātavedasam ayakṣmāya tvā saṃsṛjāmi prajābhyaḥ // rudrāḥ saṃsṛjyā pṛthivīṃ bṛhaj jyotiḥ samīdhire / teṣāṃ bhānur ajasrā iñ śukro deveṣu rocate // saṃsṛṣṭāṃ vasubhī rudrair dhīraiḥ karmaṇyāṃ mṛdam / hastābhyāṃ mṛdvīṃ kṛtvā sinīvālī kṛṇotu tām // sinīvālī sukapardā sukarīrā svopaśā / sā tubhyam adite mahy okhāṃ dadātu hastayoḥ // ukhāṃ kṛṇotu śaktyā bāhubhyām aditir dhiyā / mātā putraṃ yathopasthe sāgniṃ bibhartu garbhā ā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.