आ सवं सवितुर् यथा भगस्येव भुजिं हुवे । अग्निं समुद्रवाससम् ॥ हुवे वातस्वनं कविं पर्जन्यक्रद्यं सहः । अग्निं समुद्रवाससम् ॥ वृषा सोम द्युमं असि ॥ आ ये तन्वन्ति रश्मिभिस् तिरः समुद्रम् अर्णवम् । मरुद्भिर् अग्ना आगहि ॥ आ वो यन्तूदवाहासो अद्य वृष्टिं ये विश्वे मरुतो जुनन्ति । अयं यो अग्निर्मरुतः समिद्ध एतं जुषध्वं कवयो युवानः ॥ यं त्वा देवापिः शुशुचानो अग्न आर्ष्टिषेणो मनुष्यः समीधे । विश्वेभिर् देवैर् अनुमद्यमानः प्र पर्जन्यम् ईरया वृष्टिमन्तम् ॥ अग्ने बाधस्व वि मृधो वि दुर्गहापामीवाम् अप रक्षांसि सेध । अस्मात् समुद्राद् बृहतो दिवो नो ऽपां भूमानम् उप नः सृजेह ॥ प्रिया वो नाम हुवे तुराणाम् आ यत् तृपन् मरुतो वावशानः ॥ श्रियसे कं भानुभिः संमिमिक्षिरे ते रश्म्मिभिस् त ऋक्वभिः सुखादयः । ते वाशीमन्त इष्मिणो अभीरवो विद्रे प्रियस्य मारुतस्य धाम्नः ॥ मरुतो यद् ध वो दिवः ॥ प्रैषाम् अज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर् यामेषु यद् ध युञ्जते शुभे । ते क्रीडयो धुनयो भ्राजदृष्ट्यः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः
ā savaṃ savitur yathā bhagasyeva bhujiṃ huve / agniṃ samudravāsasam // huve vātasvanaṃ kaviṃ parjanyakradyaṃ sahaḥ / agniṃ samudravāsasam // vṛṣā soma dyumaṃ asi // ā ye tanvanti raśmibhis tiraḥ samudram arṇavam / marudbhir agnā āgahi // ā vo yantūdavāhāso adya vṛṣṭiṃ ye viśve maruto junanti / ayaṃ yo agnirmarutaḥ samiddha etaṃ juṣadhvaṃ kavayo yuvānaḥ // yaṃ tvā devāpiḥ śuśucāno agna ārṣṭiṣeṇo manuṣyaḥ samīdhe / viśvebhir devair anumadyamānaḥ pra parjanyam īrayā vṛṣṭimantam // agne bādhasva vi mṛdho vi durgahāpāmīvām apa rakṣāṃsi sedha / asmāt samudrād bṛhato divo no 'pāṃ bhūmānam upa naḥ sṛjeha // priyā vo nāma huve turāṇām ā yat tṛpan maruto vāvaśānaḥ // śriyase kaṃ bhānubhiḥ saṃmimikṣire te raśmmibhis ta ṛkvabhiḥ sukhādayaḥ / te vāśīmanta iṣmiṇo abhīravo vidre priyasya mārutasya dhāmnaḥ // maruto yad dha vo divaḥ // praiṣām ajmeṣu vithureva rejate bhūmir yāmeṣu yad dha yuñjate śubhe / te krīḍayo dhunayo bhrājadṛṣṭyaḥ svayaṃ mahitvaṃ panayanta dhūtayaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.