य इमा विश्वा जातान्य् आश्रावयति श्लोकेन । प्र च सुवाति सविता ॥ विश्वा रूपाणि ॥ अश्विना यज्ञम् आगतं दाशुषः पुरुदंससा । पूषा रक्षतु नो रयिम् ॥ इमं यज्ञम् अश्विना वर्धयन्तेमौ वीर्यं यजमानाय धत्ताम् । इमौ पशून् रक्षतां विश्वतो नः पूषा नः पातु सदम् अप्रयुछन् ॥ प्र ते महे सरस्वति सुभगे वाजिनीवति । सत्यवाचे भरे मतिम् ॥ इदं ते हव्यं घृतवत् सरस्वति सत्यवाचे प्रयतेमा हवींषि । इमानि त उदिता शंतमानि तेभिर् वयं सुभगासः स्याम
ya imā viśvā jātāny āśrāvayati ślokena / pra ca suvāti savitā // viśvā rūpāṇi // aśvinā yajñam āgataṃ dāśuṣaḥ purudaṃsasā / pūṣā rakṣatu no rayim // imaṃ yajñam aśvinā vardhayantemau vīryaṃ yajamānāya dhattām / imau paśūn rakṣatāṃ viśvato naḥ pūṣā naḥ pātu sadam aprayuchan // pra te mahe sarasvati subhage vājinīvati / satyavāce bhare matim // idaṃ te havyaṃ ghṛtavat sarasvati satyavāce prayatemā havīṃṣi / imāni ta uditā śaṃtamāni tebhir vayaṃ subhagāsaḥ syāma
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.