आ वां मित्रावरुणा हव्यदातिं नमसा देवा अवसा ववृत्याम् । अस्माकं ब्रह्म पृतनासु सह्या अस्माकं वृष्टिर् दिव्या सुपारा ॥ ऋतस्य गोपा अधितिष्ठथो रथं सत्यधर्माणा परमे व्योमन् । यम् अत्र मित्रावरुणावथो युवं तस्मै वृष्टिर् मधुमत् पिन्वते दिवः ॥ वाचं सु मित्रावरुणा ऋतावरीं पर्जन्यश् चित्रां वदति त्विषीमतीम् । अभ्रा वसत मरुतः सु मायया द्यां वर्षयतम् अरुणाम् अरेपसम् ॥ वसत : फ़्न् पद। एद्।: वसथ सम्राजा अस्य भुवनस्य राजथो मित्रावरुणा विदथे स्वर्दृशा । वृष्टिं वां राधो अमृतत्वम् ईमहे द्यावापृथिवी विचरन्ति तन्यवः ॥ आ नो मित्रावरुणा हव्यजुष्टिं घृतैर् गव्यूतिम् उक्षतम् इडाभिः । प्रति वाम् अत्र वरम् आ जनाय पृणीतम् उद्नो दिव्यस्य चारोः ॥ सम्राजा उग्रा वृषभा दिवस् पती पृथिव्या मित्रावरुणा विचर्षणी । चित्रेभिर् अभ्रैर् उपतिष्ठतो रवं द्यां वर्षयतो असुरस्य मायया ॥ आ ते महो यो जात एवाभि गोत्राणि ॥ आभिः स्पृधो मिथतीर् अरिषण्यन्न् अमित्रस्य व्यथया मन्युम् इन्द्र । आभिर् विश्वा अभियुजो विषूचीर् आर्याय विशो ऽवतारीर् दासीः ॥ अयं शृण्वे अध जयन्न् उत घ्नन्न् अयम् उत प्रकृणुते युधा गाः । यदा सत्यं कृणुते मन्युम् इन्द्रो विश्वं दृढं भयता एजद् अस्मात् ॥ अनु स्वधाम् अक्षरन्न् आपो अस्यावर्धत मध्या आ नाव्यानाम् । सध्रीचीनेन मनसा तम् इन्द्रा ओजिष्ठेन हन्मनाहन्न् अभि द्यून् ॥ इन्द्रस् तरस्वान् अभिमातिहोग्रो हिरण्यवर्ण इषिरः स्वर्षाः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ हिरण्यवर्णो अभयं कृणोत्व् अभिमातिहेन्द्रः पृतनासु जिष्णुः । स नः शर्म त्रिवरूथं वियंसद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ इन्द्रं स्तुहि वज्रिणं सोमपृष्ठं पुरोडाशस्य जुषतां हविर् नः । हत्वाभिमातीः पृतनाः सहस्वान् अथाभयं कृणुहि विश्वतो नः ॥ स्तुहि शूरं वज्रिणम् अप्रतीकं वृत्रहणं पुरुहूतम् इन्द्रम् । य एका इञ् शतपतिर् जनेषु तस्मा इन्द्राय हविषा जुहोत ॥ इन्द्रो देवानाम् अधिपाः पुरोहितो विशां पतिर् अभवद् वाजिनीवान् । अभिमातिहा तविषस् तुविष्मान् अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दात् ॥ य इमे द्यावापृथिवी महित्वा बलेनादृंहद् अभिमातिहेन्द्रः । स नो हविः प्रतिगृभ्णातु रातये देवानां देवो निधिपा नो अव्यात्
ā vāṃ mitrāvaruṇā havyadātiṃ namasā devā avasā vavṛtyām / asmākaṃ brahma pṛtanāsu sahyā asmākaṃ vṛṣṭir divyā supārā // ṛtasya gopā adhitiṣṭhatho rathaṃ satyadharmāṇā parame vyoman / yam atra mitrāvaruṇāvatho yuvaṃ tasmai vṛṣṭir madhumat pinvate divaḥ // vācaṃ su mitrāvaruṇā ṛtāvarīṃ parjanyaś citrāṃ vadati tviṣīmatīm / abhrā vasata marutaḥ su māyayā dyāṃ varṣayatam aruṇām arepasam // vasata : FN Pada. Ed.: vasatha samrājā asya bhuvanasya rājatho mitrāvaruṇā vidathe svardṛśā / vṛṣṭiṃ vāṃ rādho amṛtatvam īmahe dyāvāpṛthivī vicaranti tanyavaḥ // ā no mitrāvaruṇā havyajuṣṭiṃ ghṛtair gavyūtim ukṣatam iḍābhiḥ / prati vām atra varam ā janāya pṛṇītam udno divyasya cāroḥ // samrājā ugrā vṛṣabhā divas patī pṛthivyā mitrāvaruṇā vicarṣaṇī / citrebhir abhrair upatiṣṭhato ravaṃ dyāṃ varṣayato asurasya māyayā // ā te maho yo jāta evābhi gotrāṇi // ābhiḥ spṛdho mithatīr ariṣaṇyann amitrasya vyathayā manyum indra / ābhir viśvā abhiyujo viṣūcīr āryāya viśo 'vatārīr dāsīḥ // ayaṃ śṛṇve adha jayann uta ghnann ayam uta prakṛṇute yudhā gāḥ / yadā satyaṃ kṛṇute manyum indro viśvaṃ dṛḍhaṃ bhayatā ejad asmāt // anu svadhām akṣarann āpo asyāvardhata madhyā ā nāvyānām / sadhrīcīnena manasā tam indrā ojiṣṭhena hanmanāhann abhi dyūn // indras tarasvān abhimātihogro hiraṇyavarṇa iṣiraḥ svarṣāḥ / tasya vayaṃ sumatau yajñiyasyāpi bhadre saumanase syāma // hiraṇyavarṇo abhayaṃ kṛṇotv abhimātihendraḥ pṛtanāsu jiṣṇuḥ / sa naḥ śarma trivarūthaṃ viyaṃsad yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ // indraṃ stuhi vajriṇaṃ somapṛṣṭhaṃ puroḍāśasya juṣatāṃ havir naḥ / hatvābhimātīḥ pṛtanāḥ sahasvān athābhayaṃ kṛṇuhi viśvato naḥ // stuhi śūraṃ vajriṇam apratīkaṃ vṛtrahaṇaṃ puruhūtam indram / ya ekā iñ śatapatir janeṣu tasmā indrāya haviṣā juhota // indro devānām adhipāḥ purohito viśāṃ patir abhavad vājinīvān / abhimātihā taviṣas tuviṣmān asmabhyaṃ citraṃ vṛṣaṇaṃ rayiṃ dāt // ya ime dyāvāpṛthivī mahitvā balenādṛṃhad abhimātihendraḥ / sa no haviḥ pratigṛbhṇātu rātaye devānāṃ devo nidhipā no avyāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.