न चैतद् अस्ति - उत्कर्ष इति, प्रकरणानुग्रहाद् अनुत्कर्षः, दीर्घसोमशब्दश् च दीर्घकालत्वाद् उपपद्यते, तत्राप्य् अधिको ऽग्निष्टोमात् सोमः, प्रदानानि हि विवर्धन्ते। तान्य् अविवृद्धे प्रदेये न शक्यानि विवर्धयितुम्। पूर्णे ग्रहे ग्रहशब्दो भवति, तेन न शक्यानि न्यूनानि पात्राणि ग्रहीतुम्। तस्माद् दारणाशङ्कायां धारणम् आशंसितव्यं भवति, तत्र धृत्येत्य् उपपद्यत इति। अविशेषात् स्तुतिर् व्यर्थेति चेत्
na caitad asti - utkarṣa iti, prakaraṇānugrahād anutkarṣaḥ, dīrghasomaśabdaś ca dīrghakālatvād upapadyate, tatrāpy adhiko 'gniṣṭomāt somaḥ, pradānāni hi vivardhante. tāny avivṛddhe pradeye na śakyāni vivardhayitum. pūrṇe grahe grahaśabdo bhavati, tena na śakyāni nyūnāni pātrāṇi grahītum. tasmād dāraṇāśaṅkāyāṃ dhāraṇam āśaṃsitavyaṃ bhavati, tatra dhṛtyety upapadyata iti. aviśeṣāt stutir vyartheti cet
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.