रघुकुलेन्दो शृणु मनःप्रशमने युक्तिम् । ज्ञात्वा स्वश्ववार इव दुरश्वं मनस् संयमयिष्यसि । इह हि तावद् ब्रह्मणस् सर्वभूतानां त्रिविधोत्पत्तिर् इति पूर्वम् उक्तम् । तत्रेदम्प्रथम तया मनःकलनोदेति । सा ब्रह्मा भवति । ब्रह्मरूपिणी सङ्कल्पमयी भूत्वा यद् एव सङ्कल्पयति तद् एव पश्यति । तेनेदं भुवनाडम्बरं कल्पयति । तत्र जननमरणसुखदुःखमोहादिकं संसरणं कल्पयन्ती कल्पान् बहून् आरम्भमन्थरं स्थित्वा स्वयं विलीयते हिमकणिकेवातपगता
raghukulendo śṛṇu manaḥpraśamane yuktim | jñātvā svaśvavāra iva duraśvaṃ manas saṃyamayiṣyasi | iha hi tāvad brahmaṇas sarvabhūtānāṃ trividhotpattir iti pūrvam uktam | tatredamprathama tayā manaḥkalanodeti | sā brahmā bhavati | brahmarūpiṇī saṅkalpamayī bhūtvā yad eva saṅkalpayati tad eva paśyati | tenedaṃ bhuvanāḍambaraṃ kalpayati | tatra jananamaraṇasukhaduḥkhamohādikaṃ saṃsaraṇaṃ kalpayantī kalpān bahūn ārambhamantharaṃ sthitvā svayaṃ vilīyate himakaṇikevātapagatā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.