प्रथमं जातमात्रेणैव पुंसा किञ्चिद्विकचितबुद्धिनैव सत्सङ्गमपरेण भवितव्यम् । अनवरतप्रवाहापतितो ऽयम् अविद्यानदीनिवहश् शमशास्त्रसज्जनसम्पर्काद् ऋते तरितुं न शक्यते । तेन विवेकवतः पुरुषस्य हेयोपादेयविचार उत्पद्यते । तेनासौ शुभेच्छाभिधानां विवेकभुवम् आपतितो भवति । ततो विवेकवशतो विचारणया सम्यग्ज्ञानेनासम्यग्वासनां त्यजतस् संसारवासनातो मनस् तनुताम् एति । तेन तनुमानसीं नाम विवेकभूमिम् अवतीर्णो भवति । यदैव योगिनस् सम्यग्ज्ञानोदयस् तदैव सत्त्वापत्तिः । तद्वशाद् वासना तनुतां गता यदा तदैवासाव् असक्त इत्य् उच्यते । कर्मफलेन न बध्यत इति
prathamaṃ jātamātreṇaiva puṃsā kiñcidvikacitabuddhinaiva satsaṅgamapareṇa bhavitavyam | anavaratapravāhāpatito 'yam avidyānadīnivahaś śamaśāstrasajjanasamparkād ṛte tarituṃ na śakyate | tena vivekavataḥ puruṣasya heyopādeyavicāra utpadyate | tenāsau śubhecchābhidhānāṃ vivekabhuvam āpatito bhavati | tato vivekavaśato vicāraṇayā samyagjñānenāsamyagvāsanāṃ tyajatas saṃsāravāsanāto manas tanutām eti | tena tanumānasīṃ nāma vivekabhūmim avatīrṇo bhavati | yadaiva yoginas samyagjñānodayas tadaiva sattvāpattiḥ | tadvaśād vāsanā tanutāṃ gatā yadā tadaivāsāv asakta ity ucyate | karmaphalena na badhyata iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.