अथ तावद् असाव् असत्त्वे भावनातानवम् अभ्यस्यति । यावत् कुर्वन्न् अपि व्यवहरन्न् अपि असत्येषु संसारवस्तुषु स्थितो ऽपि । स्वात्मन्य् एव क्षीणमनस्त्वाद् अभ्यासवशाद् बाह्यं वस्तु कुर्वन्न् अपि न करोति पश्यन्न् अपि न पश्यति नालम्बते तम् एव । तेनातिध्यायति । तनुवासनत्वाच् च केवलम् अर्धसुप्तप्रबुद्ध इव कर्तव्यं करोति न तु भावितमनस्कः । तेन योगभूमिम् अभावनीम् अधिरूढ इत्य् अन्तर्लीनचित्तः कतिचित् संवत्सरान् अभ्यस्य सर्वथैव कुर्वन्न् अपि बाह्यपदार्थभावनां त्यजति । तुर्यात्मा भवति । ततो जीवन्मुक्त इत्य् उच्यते
atha tāvad asāv asattve bhāvanātānavam abhyasyati | yāvat kurvann api vyavaharann api asatyeṣu saṃsāravastuṣu sthito 'pi | svātmany eva kṣīṇamanastvād abhyāsavaśād bāhyaṃ vastu kurvann api na karoti paśyann api na paśyati nālambate tam eva | tenātidhyāyati | tanuvāsanatvāc ca kevalam ardhasuptaprabuddha iva kartavyaṃ karoti na tu bhāvitamanaskaḥ | tena yogabhūmim abhāvanīm adhirūḍha ity antarlīnacittaḥ katicit saṃvatsarān abhyasya sarvathaiva kurvann api bāhyapadārthabhāvanāṃ tyajati | turyātmā bhavati | tato jīvanmukta ity ucyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.