तासु पयसि स्थालीपाकं श्रपयित्वा तस्य जुहोति-- या देव्यष्टकेष्वपसापस्तमास्तपा अवया असि । त्वं यज्ञे वरुणस्यावया असि तस्यै त एना विधेम ॥ उलूखला ग्रावाणो घोषमकुर्वत हविः कृण्वन्तः परिवत्सरीयम् एकाष्टके सुप्रजसः सुवीरा ज्योग्जीवेम बलिहृदो वयं ते ॥ यां जनाः प्रतिनन्दन्ति रात्रीं धेनुमिवायतीम् । संवत्सरस्य या पत्नी सा नो अस्तु सुमङ्गली ॥ संवत्सरस्य प्रतिमां ये त्वा रात्रीमुपासते । तेषामायुष्मतीं प्रजांरायस्पोषेण संसृजस्व ॥ इति चतस्रः स्थालीपाकस्य
tāsu payasi sthālīpākaṃ śrapayitvā tasya juhoti-- yā devyaṣṭakeṣvapasāpastamāstapā avayā asi / tvaṃ yajñe varuṇasyāvayā asi tasyai ta enā vidhema // ulūkhalā grāvāṇo ghoṣamakurvata haviḥ kṛṇvantaḥ parivatsarīyam ekāṣṭake suprajasaḥ suvīrā jyogjīvema balihṛdo vayaṃ te // yāṃ janāḥ pratinandanti rātrīṃ dhenumivāyatīm / saṃvatsarasya yā patnī sā no astu sumaṅgalī // saṃvatsarasya pratimāṃ ye tvā rātrīmupāsate / teṣāmāyuṣmatīṃ prajāṃrāyaspoṣeṇa saṃsṛjasva // iti catasraḥ sthālīpākasya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.