२,१५० अत्रापरे बौद्धा वदन्ति -- सत्यम् अस्ति ग्राह्यग्राहकयोर् भेदः। नैवम् अपि बहिरर्थः सिध्यतीति, ज्ञानस्यैवातीतस्योत्तरज्ञानग्राह्यत्वात्। अत एवेदम्भावः, परगोचरत्वात् संविदः। कथम् अतीतं ग्राह्यम् इति चेद्, न। हेतुत्वस्यैव ग्राह्यत्वात्। यद् एतद् उत्तरज्ञानजनने स्वाकारसमर्पणेन पूर्वस्य हेतुत्वं तद् एव तस्य ग्राह्यत्वम्। यथाहुः -- भिन्नकालं कथं ग्राह्यम् इति चेद् ग्राह्यतां विदुः । हेतुत्वम् एव युक्तिज्ञा ज्ञानाकारार्पणक्षमम् ॥ इति। अयं च सौत्रान्तिकवैभाषिकयोः साधारणः श्लोकः। तद् एतद् उपन्यस्यति -- अथेति। यद्य् अपि ग्राहकाद् भिन्नं ग्राह्यं, तथापि ज्ञानान्तरम् एव तदतीतं न त्व् अर्थ इति। एतद् अपि दूषयति -- ज्ञानत्व इति। तस्य ग्राह्यत्वाभिमतस्य ज्ञानस्य ज्ञानत्वे युक्तिर् न काचिद् अस्तीति भाव इति। यदि तु पूर्वोक्तया कर्मव्युत्पत्त्या ज्ञानं तद् इष्यते तद् अस्माभिर् इष्यते इत्य् आह -- पूर्वेति
2,150 atrāpare bauddhā vadanti -- satyam asti grāhyagrāhakayor bhedaḥ. naivam api bahirarthaḥ sidhyatīti, jñānasyaivātītasyottarajñānagrāhyatvāt. ata evedambhāvaḥ, paragocaratvāt saṃvidaḥ. katham atītaṃ grāhyam iti ced, na. hetutvasyaiva grāhyatvāt. yad etad uttarajñānajanane svākārasamarpaṇena pūrvasya hetutvaṃ tad eva tasya grāhyatvam. yathāhuḥ -- bhinnakālaṃ kathaṃ grāhyam iti ced grāhyatāṃ viduḥ | hetutvam eva yuktijñā jñānākārārpaṇakṣamam || iti. ayaṃ ca sautrāntikavaibhāṣikayoḥ sādhāraṇaḥ ślokaḥ. tad etad upanyasyati -- atheti. yady api grāhakād bhinnaṃ grāhyaṃ, tathāpi jñānāntaram eva tadatītaṃ na tv artha iti. etad api dūṣayati -- jñānatva iti. tasya grāhyatvābhimatasya jñānasya jñānatve yuktir na kācid astīti bhāva iti. yadi tu pūrvoktayā karmavyutpattyā jñānaṃ tad iṣyate tad asmābhir iṣyate ity āha -- pūrveti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.