ननु भवद्भिर् मीमांसकैस् तावदवश्यम् अभ्युपगन्तव्याः परमाणवः। अतस् तेषाम् एवोभयसिद्धानां परम् एकाकारबुद्धिजननशक्तिमात्रम् एवोपकल्पितम्। किं धर्मिकल्पनया। लघीयसी हि तत्कल्पनातो धर्मकल्पना। अत आह -- मीमांसकैश् चेति। अयम् अभिप्रायः। यद् धि प्रमाणेनोपनीयते, तद् अस्माभिर् इष्यते, न च स्थूलं हित्वा परमाणव एवाक्षजायां बुद्धौ भासन्ते, यत्तानुपेत्य स्थूलम् अवजानीमहे। तदानुगुण्येन तु यद्य् अणवो व्या(?प।पा)द्यन्ते, भवन्तु, न तद्बलेन मूलभूतं स्थूलम् अपलपितुम् उत्सहामह इति
nanu bhavadbhir mīmāṃsakais tāvadavaśyam abhyupagantavyāḥ paramāṇavaḥ. atas teṣām evobhayasiddhānāṃ param ekākārabuddhijananaśaktimātram evopakalpitam. kiṃ dharmikalpanayā. laghīyasī hi tatkalpanāto dharmakalpanā. ata āha -- mīmāṃsakaiś ceti. ayam abhiprāyaḥ. yad dhi pramāṇenopanīyate, tad asmābhir iṣyate, na ca sthūlaṃ hitvā paramāṇava evākṣajāyāṃ buddhau bhāsante, yattānupetya sthūlam avajānīmahe. tadānuguṇyena tu yady aṇavo vyā(?pa/pā)dyante, bhavantu, na tadbalena mūlabhūtaṃ sthūlam apalapitum utsahāmaha iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.