नन्व् एवं प्रत्ययितत्वेन प्रामाण्यं वदता भाष्यकारेण गुणत एव प्रामाण्यम् उक्तं भवति। गुणो हि प्रत्ययितत्वम् अत आह -- अप्रामाण्येति। दोषाभाव एवात्र प्रत्ययितत्वोपन्यासेनोपवर्णितः, न तु गुणाद् एव प्रामाण्यम् इति। १,११७ कस्माद् एवं व्याख्यायते, अत आह -- गुणाद् इति। वर्णितम् इदं दोषाभावमात्रौपयिका गुणाः, न गुणतया प्रामाण्ये कारणम् अनवस्थाप्रसङ्गाद् इति। अतस् तदनुसारेणैव भाष्यव्याख्यानम् उचितम् इति
nanv evaṃ pratyayitatvena prāmāṇyaṃ vadatā bhāṣyakāreṇa guṇata eva prāmāṇyam uktaṃ bhavati. guṇo hi pratyayitatvam ata āha -- aprāmāṇyeti. doṣābhāva evātra pratyayitatvopanyāsenopavarṇitaḥ, na tu guṇād eva prāmāṇyam iti. 1,117 kasmād evaṃ vyākhyāyate, ata āha -- guṇād iti. varṇitam idaṃ doṣābhāvamātraupayikā guṇāḥ, na guṇatayā prāmāṇye kāraṇam anavasthāprasaṅgād iti. atas tadanusāreṇaiva bhāṣyavyākhyānam ucitam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.